Hemoroidy – żylaki odbytu

Hemoroidy zwane niezbyt fortunie żylakami odbytu są tworem anatomicznym. Są to „poduszeczki” z krwią o stałej lokalizacji i ilości (najczęściej 3). Powiększające się hemoroidy są przyczyną krwawień, uczucia dyskomfortu i różnie nasilonych dolegliwości. W zaawansowanym stadium guzki hemoroidów wypadają z odbytu, początkowo przy silnym parciu, później przy kaszlu, kichaniu lub bez żadnej przyczyny. Choroba dotyczy najczęściej osób po 40-ym roku życia, a prawdopodobieństwo zachorowania wzrasta wraz z wiekiem. Wyróżnia się cztery stopnie hemoroidów, a każdy kolejny stopień wiąże się z większymi dolegliwościami i dyskomfortem.

OBJAWY

Rozpoznanie hemoroidów wymaga badania lekarskiego w trakcie którego poza badaniem podmiotowym (wywiad) konieczne jest badanie palcem przez odbyt (tzw. per rectum). Najczęstszymi dolegliwościami zgłaszanymi przez pacjentów są:

  • Krwawienie z odbytu w trakcie lub po oddaniu stolca. Najczęściej pacjent zauważa krew na papierze toaletowym.
  • Uczucie pobolewania i przeszkody w odbycie
  • Wypadanie guzków z odbytu w czasie parcia

Zawsze dla pełnej diagnostyki powinno być wykonane badanie rektoskopowe.

PRZYCZYNY ŻYLAKÓW

Uważa się, że przyczyn powiększania się hemoroidów jest wiele. Częstość zachorowań wzrasta wraz z wiekiem. Ponadto do występowania żylaków odbytu przyczyniają się między innymi:

  • Tak zwany „fotelowy” tryb życia, mała aktywność fizyczna
  • Predyspozycje rodzinne
  • Nadwaga, dieta uboga w błonnik, skłonność do zaparć
  • Złe nawyki jak np. zbyt długie przesiadywanie w toalecie lub gorącej kąpieli
  • Dźwiganie dużych ciężarów

LECZENIE

O sposobie leczenia decyduje pacjent i lekarz chirurg. Sposób terapii musi uwzględniać stopień zaawansowania choroby, stan i oczekiwania pacjenta, przewidywane efekty terapii.

  • Leczenie farmakologiczne – zalecane są leki tzw. flebotropowe mające wzmocnić i uszczelnić ścianę żył
  • Leczenie instrumentalne – zabieg metodą Barrona zwany przez pacjentów „gumkowaniem”. Zabieg wykonywany jest ambulatoryjnie.
  • Leczenie operacyjne – Klasyczna operacja żylaków metodą Milligan-Morgana zastosowana po raz pierwszy przez Milligana w 1937roku.

WSKAZANIA

  • żylaki odbytu III i IV stopnia
  • intensywne krwawienia trudne do opanowania metodą Barrona

PRZECIWWSKAZANIA

Względnymi przeciwwskazaniami są: choroba Crohna, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, białaczka, nadciśnienie wrotne, skaza krwotoczna.

PRZEBIEG ZABIEGU

Zabieg wykonywany jest w pozycji ginekologicznej. Hemoroidy usuwane są wraz z fragmentem skóry okolicy odbytu. Pomiędzy usuniętymi żylakami pozostawia się mostki skóry i śluzówki odbytu aby uniknąć groźnego zwężenia odbytu. Rany nie są zszywane i z tego powodu zabieg nosi nazwę otwartej operacji żylaków odbytu. W przypadku założenia szwów na rany zabieg będzie nazywał się operacją metodą Fergussona zwaną zamkniętą operacją żylaków odbytu.
Zabieg najczęściej wykonywany jest w znieczuleniu przewodowym („od pasa w dół”) co wiąże się z koniecznością utrzymania pozycji leżącej przez około 6 godzin od momentu znieczulenia.

ZALETY ZABIEGU

  • Usunięcie dużej ilości splotów hemoroidalnych
  • Niepowikłane i względnie mało dokuczliwe gojenie ran pooperacyjnych
  • Mała ilość nawrotów – dobry efekt u 93-100% pacjentów

POWIKŁANIA

  • pooperacyjne krwawienie u 1% chorych
  • późne krwawienie po operacji (7-14 dni) u 1-2% chorych
  • szczelina odbytu u 1-3% chorych
  • krótkotrwałe zatrzymanie moczu po operacji u 5 % chorych

Pobyt w Lecznicy wynosi do kilkunastu godzin. Niezdolność do pracy 14-28 dni. Kontrola chirurgiczna po 4-6 tygodniach.